نماز براى اموات

علامه مجلسى (ره ) در زادالمعاد فرموده كه بايد مردگان را فراموش نكنند زيرا كه دست ايشان از اعمال خير كوتاه گرديده و از جانب فرزندان و خويشان و برادران مؤ من اميدوارند و احسان ايشان را چشم براهند خصوصاً دعا كردن در نماز شب و بعد از نمازهاى فريضه و در مشاهد مشرّفه پدر و مادر را زياده از ديگران بايد دعا كرد و اعمال خير براى ايشان به عمل آورد و در خبر است كه بسا فرزندى كه در حال حيات پدر و مادر عاقّ ايشان باشد و بعد از فوت ايشان نيكوكار گردد به سبب اعمال خيرى كه از براى ايشان به عمل آورد و بسا فرزندى كه در حال حيات پدر و مادر نيكوكار باشد و بعد از فوت ايشان عاق گردد به سبب آنكه اعمال خيرى كه بايد از براى ايشان به عمل آورد كم به عمل آورد و عمده خيرات براى پدر و مادر و ساير خويشان آن است كه قروض ايشان را ادا كند و ايشان را از حقوق خدا و خلق برى گرداند و حجّ و ساير عبادات كه از ايشان فوت شده باشد سعى كند به استيجار يا به تبرّع بجا آورد و در حديث صحيح منقول است كه حضرت صادق عليه السلام در هر شب از براى فرزند خود و در هر روز براى پدر و مادر خود دو ركعت نماز مى كردند و در ركعت اوّل اِنّا اَنْزَلْناهُ و در ركعت دوّم اِنّا اَعْطَيْنا مى خواندند و به سند صحيح از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه بسا باشد كه ميّت در تنگى و شدّتى بوده باشد و حق تعالى به او وسعت دهد و تنگى از او بردارد پس به او گويند اين فَرَج كه تو را روى داد به سبب نمازى است كه فلان برادر مؤ من براى تو كرد راوى پرسيد: دو ميّت را در دو ركعت نماز شريك مى توانم كرد فرمود بلى فرمود كه ميّت شاد مى شود و فَرَج مى يابد به دعا و استغفارى كه از براى او كنند چنانچه زنده شاد مى شود به هديّه كه براى او برند و فرمود كه بر ميّت داخل مى شود در قبرش نماز و روزه و حجّ و تصدق و ساير اعمال خيرو دعا و ثواب آن اعمال براى كسى كه كرده و براى مرده هر دو نوشته مى شود و در حديث ديگر فرمود كه هر كه از مسلمانان براى ميّتى عمل صالحى بكند خدا ثواب آن را مضاعف مى گرداند و ميّت به آن عمل منتفع مى گردد و در روايتى وارد شده است كه هرگاه شخصى به نيّت ميّتى تصدّقى بكند حق تعالى جبرئيل را امر مى نمايد كه با هفتاد هزار ملك به نزد قبر او مى روند و هر يكى طبقى در دست دارند از نعمتهاى الهى و هر يك به او مى گويند اَلسَّلامُ عَلَيْكَ اى دوست خدا اين هديّه فلان مؤ من است براى تو پس قبر او روشن مى شود و حق تعالى هزار شهر در بهشت به او كرامت مى فرمايد و هزار حورى به او تزويج مى فرمايد و هزار حُلّه به او مى پوشاند و هزار حاجت او را روا مى كند.

نماز فرزند براى پدر و مادر

دو ركعت است در ركعت اوّل فاتحه و ده مرتبه :

رَبِّ اغْفِرْلى وَ لِوالِدَىَّ وَ لِلْمُؤْمِنينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسابُ

پروردگارا بيامرز مرا و پدر و مادرم و ديگر مؤ منان را در روزى كه حساب برپا شود

و در ركعت دوّم فاتحه و ده مرتبه :

رَبِّ اغْفِرْلى وَ لِوالِدَىَّ وَ

پروردگارا بيامرز مرا و پدر و مادرم و

لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِىَ مُؤْمِناً وَ لِلْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ

هركه در حال ايمان به خانه من درآيد و هر مرد مؤ من و زن با ايمانى را

و چون سلام دهد ده مرتبه بگويد:

رَبِّ ارْحَمْهُما كَما رَبَّيانى صَغيراً

پروردگارا ترحم كن بر ايشان چنانچه پروريدند مرا در كودكى

قدر پدر و مادرتون رو بدونید

 

بابا غم مرگ تو زد آتش جگرم را

بشكست پدر بار فراقت كمرم را

تنها نه قدم از غم مرگ تو شكسته

داغ تو شكسته كمر و بال و پرم را

 

کاش آن شب را نمی آمد سحر

کاش آن شب را نمی آمد سحر

 کاش گم در راه پیک بد خبر

 ای عجب کان شب سحر اما به ما

 تیره روزی آمد و شام دگر

 دیده پر خون از غم هجران و او

 با لب خندان چه آسان بر سفر

 ای دریغ از مهربانی های او

 دست پر مهر آن کلام پرشکر

 غصه ها پنهان به دل بودش ولی

 شاد و خرم چهره اش بر رهگذر

 در ارزان زان ما بود ای دریغ

 گنج پنهان شد به خاک و بی ثمر

 تا پدر رفت آن سحر از پیش رو

 بی نشان را خاک تیره شد به سر

آن‌ که‌ خوابیده‌ در این‌ بستر خاک‌

سرنهاده‌ است‌ به‌ خاک‌ نمناک‌

گلی‌ از گلشن‌ زهرا و علی‌ است‌

پیرو دین‌ خدا، آل‌ نبی‌ است‌

عاقبت‌ خاک‌ سیه‌ بالین‌ کرد

مرکب‌ دعوت‌ حق‌ را زین‌ کرد

رفت‌ بی‌ زاد به‌ درگاه‌ کریم‌

به‌ امید کرم‌ و لطف‌ عمیم‌

چون‌ در این‌ راه‌ بسی‌ مسکین‌ است‌

طالب‌ فاتحه‌ و یاسین‌ است

 

چهلمین روز

تقدیر و تشکر

هفتمین روز